Εξοχικό Κέντρο - Μεζεδοπωλείο - Ψαροταβέρνα "Στου Κώστα"
Μεσσηνία - Καλαμάτα - Θέση Μπουρνιάς (πίσω από το Βιοτεχνικό Πάρκο - Ν. Είσοδος)
Στοιχεία επικοινωνίας για διεξαγωγή κοινωνικών εκδηλώσεων - παραγγελίες - παράπονα - υποδείξεις:
Σταθ. 27210 83957 - Κιν. 6984 028266 - Email stoukosta@gmail.com
Όλα τα υλικά που χρησιμοποιούμε είναι εκλεκτά προϊόντα της Μεσσηνιακής γης
Η κουζίνα λειτουργεί καθημερινά από 11.00΄- 19.00΄

ΚΥΡΙΑΚΗ 28/05/2017



Καλημέρα χαμόγελο και καλή διάθεση να έχετε. Πάμε για μια δυνατή ημέρα, χαρίστε αγάπη και χαμόγελο στον πλησίον σας. Να μάθουμε λιγα και για την ιστορία του μουσακά σήμερα.
Ο Αλέξανδρος Γιώτης, στο βιβλίο του «Ιστορία μαγειρικής και διατροφής», γράφει για τη λέξη «μουχάσα», η οποία στα αραβικά παραπέμπει περισσότερο σε τεχνική παρά σε συνταγή.
Συμπερασματικά δεν ξέρουμε ακριβώς από πού βαστάει η ιστορική σκούφια του μουσακά, διότι οι Άραβες και οι Τούρκοι πολύ απλά μπορεί να το πήραν από τους Πέρσες και γιατί όχι, ακόμη κι από τους Βυζαντινούς μιας και η μελιτζάνα ήταν ήδη γνωστή και αγαπητή στο Βυζάντιο από τον 12ο αιώνα με την ονομασία "μαζιτζάνα". Η μελιτζάνα έχει ινδική προέλευση και ήρθε σε μας διαμέσου των Αράβων. Ο Αλαν Ντέιβιντσον αναφέρει ότι πρώτοι την παρέλαβαν από τους Ινδούς οι Πέρσες και την ονόμασαν badingen, παραφθορά του σανσκριτικού vatin gana, μετά την παρέδωσαν στους Άραβες, οι οποίοι προσέθεσαν το al, διαμορφώνοντας το όνομα σε albadingen.
Ξέρουμε όμως πολύ καλά ότι η επικάλυψη του μουσακά, η άσπρη και παχουλή κρέμα που τον καλύπτει, είναι γαλλική και λέγεται μπεσαμέλ. Μερικοί την αποδίδουν στους μάγειρες του παλατιού των σουλτάνων, οι οποίοι υιοθέτησαν τεχνικές και σάλτσες από τη Γαλλία. Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται ότι την έφεραν οι πρώτοι ξένοι μάγειροι που ήλθαν στην Ελλάδα για τις ανάγκες του πρώτου γερμανοθρεμμένου Βασιλιά της Ελλάδας, Όθωνα.
)
Μερικοί άλλοι την αποδίδουν στον Σιφνιό masterchef της νεοελληνικής κουζίνας Νικόλαο Τσελεμεντέ, ο οποίος ήθελε να αφαιρέσει την ανατολίτικη επιρροή και να εξευρωπαΐσει την ελληνική κουζίνα και δη την μικρασιάτικη. Σύμφωνα με το Νίκο Σταυρουλάκη σε συνέντευξη του στην Νταϊάνα Κόχυλα στα «Νέα» στις 21/3/1997 ισχυρίζεται και λέει ότι η μεγαλύτερη τραγωδία της ελληνικής κουζίνας υπήρξε ο Τσελεμεντές, αυτός που κατεξοχήν εισήγαγε ξενόφερτες τάσεις, όπως η μπεσαμέλ. Αυτή η άποψη έρχεται σε αντίθεση με πάρα πολλούς, δεδομένου ότι ο Τσελεμεντές διάνθισε και βοήθησε όσο κανείς άλλος την εξέλιξη της ελληνικής κουζίνας.


ΚΡΕΑΤΙΚΑ
ΑΡΝΑΚΙ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΣΤΗ ΓΑΣΤΡΑ
ΣΜΥΡΝΕΙΚΑ
ΜΟΣΧΑΡΙ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟ
ΓΙΑΟΥΡΤΛΟΥ ΑΠΑΛΟ
ΨΑΡΟΝΕΦΡΙ ΓΕΜΙΣΤΟ
ΚΟΚΚΟΡΑΣ ΧΥΛΟΠΙΤΕΣ
ΣΕΡΜΠΕΤ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΦΙΛΕΤΟ
ΜΟΥΣΑΚΑΣ
ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΜΕ ΜΟΣΧΑΡΑΚΙ
ΚΟΛΟΚΥΘΙ ΓΕΜΙΣΤΟ ΜΕ ΚΙΜΑ


ΜΠΙΦΤΕΚΙ ΣΧΑΡΑΣ
Black Angus ΜΟΣΧΑΡΙΣΙΑ
ΧΟΙΡΙΝΗ ΣΧΑΡΑΣ
ΣΥΚΩΤΙ ΜΟΣΧΑΡΙΣΙΟ
ΦΙΛΕΤΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΣΧΑΡΑΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 27/05/2017

Καλημέρα χαμογελο και καλή διάθεση να έχετε. Μας τα χαλάει λίγο ο καιρός το Σαββατοκύριακο αλλά δεν πειράζει το καλοκαίρι είναι κοντά. Σήμερα να μιλήσουμε λίγο για το κολοκύθι.
 Το Κολοκύθι είναι φυτό ιθαγενές της τροπικής Αμερικής. Καλλιεργήθηκε από τους ινδιάνους πριν από το 5000 π.Χ και στην Ευρώπη ήρθε με τους Ισπανούς κατακτητές το 1532. 
Ανθίζει από τον Ιούνιο έως και τον Αύγουστο. Οι σπόροι ωριμάζουν από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο. Από το Κολοκύθι χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς κυρίως οι ώριμοι σπόροι και κατά δεύτερο λόγο το σαρκώδες μέρος του καρπού και τα άνθη. Οι σπόροι αφαιρούνται από το εσωτερικό της γλυκοκολοκύθας που πρέπει να συλλεχτεί στα τέλη του καλοκαιριού.
Οι ώριμοι και φρέσκοι σπόροι χρησιμοποιούνται σαν ίαμα για τις έλμινθες και πλατέλμινθες (παράσιτα) των εντέρων.
Τα κολοκύθια θεωρούνται ευστόμαχα, διουρητικά και αποτοξινωτικά. Τα πρότειναν παραδοσιακά σε νέους με αιματώδη και χολώδη ιδιοσυγκρασία. Παλαιότερα ο χυλός τους εθεωρείτο σαν θεραπευτικός των πόνων των αυτιών, ενσταλαζόμενος μέσα στον έξω ακουστικό πόρο.
Η γλυκοκολοκύθα είναι ευστόμαχη και μαλακτική του στομάχου και των εντέρων. Ο A. Heraud συνιστούσε την ψημένη σάρκα της σαν καταπραϋντική και τον ωμό πολτό της κατά των εγκαυμάτων πρώτου βαθμού και των επιπόλαιων φλεγμονών, σε μαλακτικά καταπλάσματα. Ο Μαθιόλης χρησιμοποίησε τον πολτό της γλυκοκολοκύθας σε ψυχρά καταπλάσματα για να καταπραΰνει τους πονοκεφάλους οποιασδήποτε μορφής.  

πηγη www.herb.gr

 ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΠΟΡΤΟ ΜΠΕΛΟ ΓΕΜ
ΓΙΓΑΝΤΕΣ  
ΓΕΜΙΣΤΑ
ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΦΟΥΡΝΟΥ
ΦΑΣΟΛΑΚΙΑ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΙΑ


ΑΛΛΑ  ΚΟΛΠΑ
ΚΟΠΑΝΙΣΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ
ΦΑΒΑ ΛΑΘΟΥΡΙ  ΦΕΝΕΟΥ
ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ  
ΤΖΑΤΖΙΚΙ ΚΑΡΟΤΟΥ  
ΚΡΕΑΤΙΚΑ
ΑΡΝΑΚΙ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΣΤΗ ΓΑΣΤΡΑ
ΣΜΥΡΝΕΙΚΑ
ΜΟΣΧΑΡΙ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟ
ΓΙΑΟΥΡΤΛΟΥ ΑΠΑΛΟ
ΨΑΡΟΝΕΦΡΙ ΓΕΜΙΣΤΟ
ΚΟΚΚΟΡΑΣ ΧΥΛΟΠΙΤΕΣ
ΣΕΡΜΠΕΤ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΦΙΛΕΤΟ
ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ

ΠΕΜΠΤΗ 25/05/2017

Καλημέρα χαμόγελο και καλή διάθεση να έχετε. Ημέρα εορτής σήμερα πολύ μεγάλη για εμάς που έχουμε μεγαλώσει στην Ανάληψη Καλαμάτας στην δυτική παραλία. Προσφυγάκια από τον συνοικισμό. H γιορτή της Αναλήψεως είναι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού, που ο λαός της υπαίθρου επιτρέπει στον εαυτό του να κατέβει στη θάλασσα και να βουτήξει για κολύμπημα στο νερό. Πριν από την ημέρα αυτήν, η θάλασσα μπορεί να κάνει κακό. Και κατεβαίνει συνήθως το απόγευμα ή το μεσημέρι, μετά τη λειτουργία, και βουτά, έστω και μόνο τα πόδια του, στο νερό, αφού κάνει τον σταυρό του και μετρήσει, με τις φούχτες του, 40 κύματα, όσες είναι οι μέρες από το Πάσχα. Οι νοικοκυρές έχουν πάρει μαζί τους μπουκάλια, όπου μαζεύουν νερό της θάλασσας «από σαράντα κύματα» και το φέρνουν στο σπίτι, να ραντίσουν τον χώρο και να πουν: «Οπως ανελήφτηκε ο Χριστός, έτσι να ανεληφτή από το σπίτι μας κάθε κακό. N’ ανεληφτή η κακογλωσσιά, η αρρώστια και το κακό μάτι»!
Μάλιστα, στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας «άντρες και γυναίκες συνήθιζαν να μπαίνουν ως  τα γόνατα στη θάλασσα και έπαιρναν από 40 κύματα νερό σε ένα μπουκάλι. Σταυροκοπιόνταν και αγναντεύοντας τον ανοιχτό ορίζοντα κατευόδωναν τον Χριστό λέγοντας «Αντε, Χριστέλλη μου, στο καλό!» Κι έψαχναν στον πρόχειρο βυθό της θάλασσας, εκεί στα ρηχά, συνήθεια που γίνεται και στις ακτές της Αττικής, φερμένη από τους πρόσφυγες, να βρουν μια πέτρα με βρύα, την περίφημη «πέτρα μαλλιαρή». Οποιος την εύρισκε την έπαιρνε στο σπίτι του, ως φορέα ευτυχίας!
H πέτρα αυτή με το ρίζωμα και τη βλάστησή της μέσα στη θάλασσα, συμβολίζει όλη τη δύναμη και την ουσία του θαλασσινού στοιχείου που, κατά τον Ευριπίδη, (Ιφιγένεια, η εν Ταύροις, 1193) «κλύζει πάντα τ’ ανθρώπων κακά!». Είναι δηλαδή η θάλασσα καθαρτική και ανανεωτική, ιδιαίτερα την ημέρα της Αναλήψεως, όταν με την παρουσία του Χριστού στους αιθέρες, ουρανός και θάλασσα έχουν αγιασθεί».
πηγη  http://www.dogma.gr
ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΕΝΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΑΣ